SCHOOLTJE

Sekolah Dasar no.8 Ababi di Gunaksa

Sekolah Dasar no.8 Ababi is een kleine lagere school in Ababi, met op dit moment zo’n 50 leerlingen, vlakbij de plek waar Sudanita Homestay is gevestigd, middenin de kampung (plattelandsdorp). Er gaan veel kinderen van armere gezinnen naar dat schooltje, die we willen helpen door o.a. diverse schoolspullen voor de kinderen aan te schaffen, zoals leermiddelen, kleding, schoolmelk etc. Bovendien kan het schooltje zelf ook best een financieel steuntje in de rug gebruiken (renovatie, sportartikelen etc). We doen dit voor Ababi, om een steentje bij te kunnen dragen aan de bestrijding van armoede in een plattelandsdorp als Ababi, via de kinderen van Ababi, via het schooltje. 

Samen met familie, vrienden en inmiddels ook heel veel (ex) gasten van Sudanita Homestay en sponsoren uit Nederland, helpen we het schooltje door een bijdrage te leveren in geld, tijd, energie en betrokkenheid.  De besteding van de financiële bijdragen rapporteren we regelmatig aan de sponsoren via een nieuwsbrief, waarbij we tevens een volledig, gespecificeerd financieel overzicht geven van alle inkomsten en uitgaven in dat jaar. Zo blijven al onze sponsoren betrokken bij het project en weet men waar hun bijdrage aan besteed wordt.  

En het werpt nu al zijn vruchten af. Er komen steeds meer kinderen naar het schooltje, ook van gezinnen van wie de kinderen voorheen niet naar school gingen, simpelweg omdat er toen geen geld was. En als we door het dorp lopen worden we regelmatig aangeklampt door ouders die ons willen bedanken voor alles wat we, samen met de sponsoren, doen voor dat schooltje. Help ons dus helpen. Het is het meer dan waard! En kom naar Ababi om de resultaten van dit sponsorproject met eigen ogen te zien. De ontvangst op het schooltje is altijd grandioos en luidruchtig. Iedereen is van harte welkom !

Armoede

Gasten zijn soms verbaasd als ze zien dat heel wat mensen in Ababi niet zijn aangesloten op de waterleiding en dus iedere dag met een emmer op hun hoofd naar de bron moeten lopen om daar water te halen, zich te wassen en de was te doen. Of als ze wandelen door het dorp en zien hoe miserabel sommige mensen wonen, met daken van gras, muren van bamboe, koken op een houtvuur etc.  

Armoede heeft, naar onze bescheiden mening, o.a. te maken met gebrek aan scholing. Geen scholing, geen werk, geen inkomen. Als één kind naar school gaat, een goede opleiding kan volgen en zo een goede baan kan krijgen, kan dat kind een groot deel van zijn/haar familie van zijn/haar inkomen onderhouden (en families zijn GROOT op Bali), kunnen neefjes/nichtjes naar school, zijn/haar kinderen naar school etc. etc. Het gaat erom een vicieuze cirkel te doorbreken.

Om die reden hebben Gede en ik ervoor gekozen om niet alle arme gezinnen zomaar van geld te voorzien. Ook omdat je niet weet waar dat geld vervolgens aan besteed wordt en ook om jaloezie in het dorp te voorkomen, want op de vraag wie we dan wel en wie we niet gaan sponsoren is vaak maar moeilijk antwoord te geven. We kiezen er daarom voor om de financiële drempel om kinderen naar school te sturen te verlagen. We zijn pas in 2006 serieus begonnen met de sponsoring en nu al zijn de gevolgen merkbaar. Niet dat alle armoede nu uit Ababi verdreven is, want armoedebestrijding is een lang, lang proces en (wellicht) nooit helemaal uit te bannen. Daarvoor is het project ook te kleinschalig. Maar alle kleine beetjes helpen. Niets doen is geen optie ! 

Schooluniformen

Halverwege 2006 zijn we begonnen met het uitdelen van schooluniformen. Die zijn verplicht op de scholen in Indonesië. De kinderen hebben 3 schooluniformen nodig: één voor maandag en dinsdag, één voor woensdag en donderdag en één voor vrijdag en zaterdag. En dan nog een sporttenue. En eigenlijk ook nog witte sokken en zwarte schoenen. En voor de maandag ook nog een stropdasje en een petje. Een uniform lijkt misschien een overbodig iets in de ogen van Westerlingen, want “je kunt het geld toch beter besteden?”, maar het dient meerdere doelen. Ten eerste de hygiëne: om de twee dagen een schoon uniform is wel zo fris in zo’n tropisch en vochtig klimaat als op Bali. Ten tweede verzacht een uniform ook de verschillen tussen rijk en arm. De rijke jongen draagt hetzelfde uniform als de arme jongen die verderop in een krot woont. Ook de docenten dragen een uniform, in een andere kleur. Onderscheid moet er zijn.

Ouders zijn verplicht die drie uniformen en het sporttenue voor de kinderen aan te schaffen. Een hoge kostenpost voor die ouders. Daarom nemen wij dit graag voor onze rekening.

En ook de lokale stoffenhandel en de lokale kleermaker profiteren mee van deze aanschaf. 

Het zou mooi zijn als we in de toekomst die schooluniformen kunnen blijven verstrekken en ook schoenen en sokken kunnen geven aan de kinderen. Nu lopen enkelen nog op slippers of blote voeten. Allemaal afhankelijk van uw bijdrage.

Schoolspulletjes

Natuurlijk ontbreken ook de benodigde schoolspulletjes niet in ons sponsorprogramma. Pennen, potloden, linealen, gummetjes, puntenslijpers, etuis, schriften, tekenblokken, kleurpotloden etc. worden door ons, van uw bijdrage, aangeschaft op Bali. Het is iedere keer een feest om dit uit te mogen delen. Ook gasten van Sudanita Homestay kopen ter plekke vaak wat schriften of pennen en delen dat, tijdens hun bezoek aan het schooltje, uit. Voor een paar euro heb je zo een heleboel blije kinderen!

Sportartikelen

5 volleyballen en een net

2 voetballen

Sportles bestond voorheen uit niet meer dan wat rek- en strekoefeningen, leren marcheren, ver-springen en push-ups. Er was toen nog geen bal om mee te spelen! Onvoorstelbaar als je dat vergelijkt met wat er in Nederlandse scholen allemaal beschikbaar is om mee te spelen, te klimmen en te klauteren. Van uw sponsorgeld hebben we voetballen en volleyballen aan kunnen schaffen. Maar dat is nog niet alles: er is nu een heus volleybalveldje aangelegd bij het schooltje met palen en een volleybalnet, dat op twee hoogtes opgehangen kan worden, zodat ook de kleintjes van de eerste en de tweede klas kunnen oefenen (met kleinere volleyballen). Volleybal is heel populair in Ababi !

Diverse gasten kwamen met zakken vol speelgoed, springtouwen, elastiek, knikkers. Ik heb nog nooit zo’n uitbundig stelletje kinderen bij elkaar gezien.

Graag zouden wij ook wat klimrekken neerzetten bij het schooltje. Helpt u mee?

School TV en schoolmelk

Om ook iets bij te dragen aan de kwaliteit van het onderwijs hebben wij school TV geïntroduceerd bij het schooltje in Ababi. Van uw sponsorbijdrage hebben we een TV, een dvd-speler en geluidsboxen aan kunnen schaffen. Daarna nog wat educatieve dvd’s gekocht en de pret kon beginnen. Die educatieve dvd’s gaan over een oude, wijze professor met zijn twee kleinkinderen die van alles en nog wat gaan onderzoeken wat die kinderen willen weten, vaak de bekende ‘waarom’ vragen. Het is op een heel simpele, speelse manier weergegeven. Op de dvd’s wordt Indonesisch gesproken. Alleen de lagere klassen hebben daar nog moeite mee, want op Bali spreken ze thuis gewoon nog Balinees. Indonesisch is de officiële landstaal, die ze op school leren. Maar de beelden zeggen vaak meer dan genoeg. De onderwerpen variëren van ‘hoe is de aarde ontstaan?’ tot ‘waarom jeukt het als een mug je heeft gestoken?’. Ademloos kijken de kinderen naar de beelden. 

Tijdens die les school TV delen we ook schoolmelk uit. Melk is een luxe op Bali. Het is niet zo vanzelfsprekend als in Nederland. Ze vinden het heerlijk en zo krijgen ze ook wat extra voedingsstoffen als calcium naar binnen. Sommige kinderen bewaren de melkpakjes voor hun kleine broertje of zusje thuis.

De introductie van school TV heeft ook neveneffecten. Zo is er door het Provinciebestuur bij de recentelijke renovatie van het schooltje elektriciteit aangelegd. Vóór de renovatie moesten we slepen met kabels en stekkerdozen en elektriciteit tappen bij een rijkere buur naast het schooltje. Nu is er dus elektriciteit in het schooltje zelf aanwezig. En dat biedt weer perspectieven: Verlichting in de lokalen, computers, noem maar op. Er is nog veel te doen bij het schooltje.

Renovatie van de toiletten

De toiletten die voorheen bij het schooltje aanwezig mochten het predikaat ‘toilet’ niet eens dragen. Het was niet meer dan een gat in het beton. Te smerig voor woorden. Met uw sponsorgeld hebben we twee toiletten grondig aangepakt: nieuwe Balinese toiletpotten, vloertegels, wandtegels, een kraan, een betegelde mandibak en een nieuw likje verf op de deur. Eerst moest er wel een leiding worden aangelegd van de watertank op het schoolterrein naar het toiletgebouw. Voorheen sjouwden men met emmertjes water naar de toiletten. En omdat de schoolkinderen de toiletten blijkbaar ook zelf schoon moeten houden, is een kraan bij de toiletten wel zo handig. Natuurlijk ook voor het doorspoelen van de toiletten! Voor nog geen 300 euro zijn er nu dus twee spiksplinternieuwe toiletten. Twee toiletten voor 50 kinderen. Graag zouden we er nog twee toiletten bij bouwen.

Renovatie van het schoolgebouw

schooltje voor renovatie	schooltje na renovatie 2008
bamboeplafonds en betegelde vloeren

In samenwerking met het Provinciaal bestuur en het schoolhoofd is besloten tot een grondige renovatie van het schoolgebouw. Het schooltje in Ababi bestaat uit twee aparte schoolgebouwen. Van één gebouw stond het dak op instorten, zo lek als een mandje, zodat dat gebouw al een tijdje niet kon worden gebruikt en alle klassen in drie lokalen les kregen. Erg onrustig voor zowel de kinderen als voor de docenten. De Provincie zou de grootste klus voor haar rekening nemen: het gebouwtje waarvan ook het dak vernieuwd moest worden. En wij, met behulp van onze sponsoren, het andere gebouwtje.  De Provincie maakte bouwtekeningen en ging aan de slag. Die renovatie is nu klaar. Het gebouw met het lekke dak is voorzien van een nieuw dak, er zijn plafonds in aangebracht, vloertegels gelegd en de muren zijn opnieuw gestuct en geschilderd. De kinderen kunnen nu verhuizen naar deze drie nieuwe lokalen, zodat ook de andere vier lokalen kunnen worden aangepakt. Onze taak. Het dak van dit gebouw is gelukkig nog in goede staat. Er moeten ‘alleen’ plafonds in, vloertegels moeten worden gelegd en de muren worden opgeknapt. Men is nu bezig met het plafond aan te brengen, tegelijk met de elektriciteitsbedrading. Daarna zijn de muren en de vloer aan de beurt. Het wordt mooi! We houden u op de hoogte!

Bibliotheek

Toekomstige bibliotheek ? Computerhoek ?

Op het wensenlijstje van de docenten van het schooltje staat ook een bibliotheek. Nu de gebouwen gerenoveerd zijn/worden, wordt er ook een ruimte gecreëerd voor een toekomstige bibliotheek. We hebben op onze speurtocht al enkele goede en goedkope leesboekjes kunnen aanschaffen. Maar met die paar boekjes heb je nog geen bibliotheek. Er ontbreken nog vele vele boeken, atlassen, boekenkasten, stoelen, tafels, zitkussens, kortom alles wat een bibliotheek tot een plek maakt om te kunnen lezen.

Lezen is niet iets wat gestimuleerd wordt op Bali. Ouders lezen bijna nooit voor, ook omdat sommigen analfabeet zijn. Op school wordt er summier gelezen. Hoe zorg je er nu voor dat lezen iets wordt, dat je ook voor de lol kunt doen? We willen voorleesmoeders gaan inhuren, maar die moeten betaald worden. Iemand verder nog een idee?

Wereldoriëntatie

Ababi is maar een klein dorpje. Bali is maar een klein eilandje. Indonesië is maar een klein onderdeel van de hele wereld. Vaak reikt de kennis van kinderen niet verder dan dit kleine dorpje, dit eilandje, en soms misschien zo ver als de landsgrenzen van Indonesië. Maar wat voor wereld er buiten dit Ababi-Bali-Indonesië-wereldje is, daar hebben deze kinderen vaak geen weet van. Nu is het natuurlijk niet altijd een pré als je dat weet, maar het verruimt wel je horizon, het zet je aan het denken, het prikkelt je nieuwsgierigheid. Om die buitenwereld wat dichterbij te brengen, hebben we bij het LBR in Nederland (LBR=Landelijk Bureau ter Bestrijding van Rassendiscriminatie) posters gekocht die samen een tentoonstelling vormen. Zo is er een tentoonstelling die de tegenstellingen en overeenkomsten weergeven tussen stad en platteland in Nederland enerzijds en stad en platteland in Marokko anderzijds, waarbij de nadruk ligt op kinderen. Dus ook heel veel foto’s van kinderen in hun dagelijkse doen en laten, in Nederland en in Marokko. Zo is er ook een thema-tentoonstelling ‘feest’, hoe andere kinderen in andere landen nationale feesten of familiefeesten vieren. Het probleem is dat de teksten die erbij staan in het Nederlands zijn. Er wordt nu aan gewerkt om die teksten in het Indonesisch te vertalen, zodat die op de posters geplakt kunnen worden. Wat zou het mooi zijn om die posters in de nieuwe lokalen op te kunnen hangen (naast de foto van de president van Indonesië). 

Een gast van Sudanita Homestay heeft ook gewerkt aan een ander bijzonder project in het kader van wereldoriëntatie. Deze man heeft in Nederland een film gemaakt over hoe een Nederlands jongetje zijn dag doorbrengt, van ’s morgens opstaan tot het ’s avonds naar bed gaan, met school, voetballen, avondeten, huiswerk, computeren etc. Datzelfde heeft deze gast van Sudanita gedaan op Bali, met een Balinees jongetje dat naar het schooltje in Ababi gaat; van ’s morgens tot ’s avonds hebben we die jongen gevolgd in zijn doen en laten. Die gast van Sudanita vond het zelf al heel indrukwekkend om te doen. En iedereen in Ababi is heel erg benieuwd naar het eindresultaat. Wat een geweldig initiatief. 

En het kind van weer een andere gast heeft foto’s op een school in Nederland gemaakt en daar een prachtig fotoboek van gemaakt, dat we aan de school hebben geschonken.

Weer andere gasten hebben gezongen, gedanst of geknutseld met de kinderen. Weer anderen deelden schoolspulletjes, knuffels, snoepgoed en nog veel meer uit. Weer anderen hebben in Nederland geld verzameld voor dit schooltje in Ababi. En zo kan ik nog wel even doorgaan.

We zijn er stil van.

Enzovoorts

We hebben al veel gedaan en bereikt met ons sponsorproject, maar we zijn er nog lang niet. Met uw steun, uw hulp, uw bijdragen kunnen we ervoor zorgen dat we door kunnen gaan met ons project, dat we ieder schooljaar uniformen, sportkleding en een tas vol schoolspullen kunnen blijven verstrekken, dat er een bibliotheek komt, dat de tweede fase van de renovatie uitgevoerd kan worden, dat er school TV en schoolmelk is, dat er speeltoestellen en klimrekken komen bij het schooltje, nieuwe schoolborden en zo voorts en zo voorts. 

Uw bijdrage is nodig, is zeer welkom en wordt goed besteed. Zelf hoeven Gede en ik er niets aan te verdienen, dus uw bijdrage komt 100% daar terecht waar dat het hardst nodig is: bij de kinderen in Ababi. Samen met u willen we zoiets basic als school voor alle kinderen bereikbaar maken. Samen met u willen we de kwaliteit van school verbeteren.

U wordt door ons via deze website op de hoogte gehouden van alle projecten die we met uw bijdragen tot stand kunnen brengen. En als gast van Sudanita Homestay kunt u het resultaat met eigen ogen bekijken en zelf ter plekke een steentje bijdragen.

Help ons helpen

Maak uw bijdrage over op: 

Bankrekening    Rabo   1296.52.873

    BIC      RABONL2U

    IBAN    NL27RABO0129652873

t.n.v. ‘ Stichting Ababi ’  te Haarlem, o.v.v. ‘school Ababi’.

Namens alle kinderen, ouders en docenten in Ababi

Terima kasih banyak !